منبع: روزنامه همشهری ۲۵ دي ۱۳۸۲
گرچه در نوشتن داستان از فرم هم استفاده مي كنم، اما معتقدم آنچه يك داستان را خواندني مي كند، استفاده از تكنيك هايي براي ايجاد تعليق و جذابيت در داستان است.
آرش حجازي مترجم آثار پائولو كوييلو كه به تازگي رمان «شاهدخت سرزمين ابديت» را نوشته و توسط انتشارات كاروان به بازار كتاب عرضه كرده است، ضمن بيان اين مطلب به همشهري درباره تم داستاني رمانش و اينكه چرا تاكنون بيشتر به سمت ترجمه رفته تا تاليف گفت: من نخستين رمانم را در سال ۱۳۷۴ به نام «اندوه ماه» نوشتم، اما علاقه ام به ترجمه آثار كوئيلو سبب شد تا عملا از فضاي نوشتن و كار خلاقه فاصله بگيرم تا ۴ سال قبل كه نگارش رمان «شاهدخت سرزمين ابديت» را شروع كردم و زمستان گذشته آن را به اتمام رساندم.
به گفته حجازي داستان در سه زمان مختلف روي مي دهد، اما با شخصيت هايي يكسان كه در هر سه داستان تكرار مي شوند كه به واقع نمايانگر آن است كه زندگي هر آدمي در هر مقطع ديگري از زمان مي تواند تكرار شود.
وي در پاسخ به اين سئوال كه آيا امكان دارد كارهاي شما، به دليل ترجمه آثار كوييلو تحت تأثير آن فضا قرار گرفته باشد گفت: جهان بيني من متفاوت با جهان بيني كوييلو است.
حجازي خود مدير انتشارات كاروان است.