سه سال پیش، روز ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، در اعتراضات بعد از انتخابات دستکاری شده ریاست جمهوری، ندا دختر ایرانی، روی سنگفرش های خیابانی در تهران، به ضرب گلوله یک بسیجی جان سپرد.
ندا یکی از صدها نفری بود که به دست حاکمیت ایران کشته شدند، فقط به خاطر آنکه آرزوی تغییر داشتند. درست قبل از مرگ، نگاه آخر ندا به وسیله دوربین موبایلی ثبت شد، در اینترنت به گردش در آمد و توجه میلیون ها نفر را در سراسر جهان جلب کرد و شد پربیننده ترین صحنه مرگ تاریخ.
در طی روزهای بعدی، رسانه های جهانی غرق هیجان شدند. رییس جمهورها و نخست وزیرها این جنایت را محکوم کردند، ایرانی ها فریاد عدالت خواهی سر دادند، دولت ایران انکار کرد. اما مرگ این دختر باعث به تحرک در آمدن میلیون ها نفر شده بود. حالا دنیا می دانست. می دانست که در سرزمین اسرارآمیز ایران، نسلی هم زندگی می کند که بسیار به همنسلانش در کشورهای دیگر شبیه است، می خواهد شور زندگی را حس کند، صدایی داشته باشد، و حاضر است در تمنای آزادی همه چیزش را بدهد.
اما سه سال گذشت. جنب